{"id":1219,"date":"2026-07-29T03:54:58","date_gmt":"2026-07-29T03:54:58","guid":{"rendered":"https:\/\/foragebaler.com\/?p=1219"},"modified":"2026-07-29T03:54:58","modified_gmt":"2026-07-29T03:54:58","slug":"how-to-reduce-hay-leaf-loss-during-baling","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/foragebaler.com\/nl\/how-to-reduce-hay-leaf-loss-during-baling\/","title":{"rendered":"Hoe u bladverlies tijdens het persen van hooi kunt verminderen"},"content":{"rendered":"
\n
\n
<\/div>\n
\n

Kwaliteitsgids voor alfalfa \u00b7 Bladbehoud \u00b7 Alle 9YF-modellen<\/p>\n

Hoe u bladverlies tijdens het persen van hooi kunt verminderen<\/h1>\n

Luzernebladeren bevatten gemiddeld 70\u2013751 ton ruw eiwit per snede. Een verlies van 101 ton aan bladeren vermindert het ruwe eiwitgehalte van uw hooi met 6\u20137 procentpunten \u2013 het verschil tussen eersteklas paardenhooi en minderwaardig veehooi op dezelfde markt. Elk blad dat aan de baal blijft zitten, betekent dat er eiwit bij de koper terechtkomt. Elk blad dat op de grond valt, betekent gemiste inkomsten voordat de wagen geladen is.<\/p>\n

Onderwerpen: waar bladeren verloren gaan \u00b7 optimaal vochtvenster \u00b7 harktimen \u00b7 aanpassingen aan de opvangbak \u00b7 effecten van schudden \u00b7 conditionering \u00b7 nachtmaaien \u00b7 veldtest<\/p>\n

Bekijk ons \u200b\u200bassortiment vierkante balenpersen<\/a>
\nTechnische ondersteuning ontvangen<\/a><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

Waarom bladeren ertoe doen: De eiwiteconomie van bladverlies<\/h2>\n

Luzernebladeren zijn niet alleen een cosmetische kwaliteitsindicator. Ze vormen de belangrijkste bron van ruw eiwit, verteerbare voedingsstoffen en b\u00e8tacaroteen in de plant. De stengel levert weliswaar energie door de oplosbare koolhydraten, maar bevat naar verhouding veel minder eiwit dan het blad. De verhouding tussen stengel en blad verandert met de rijpheid; later geoogste luzerne heeft een hoger aandeel stengel en daardoor een lager ruw eiwitgehalte per ton, zelfs voordat er bladverlies optreedt.<\/p>\n

Een typische snede vroegbloeiende alfalfa in goede conditie bevat op het moment van maaien ongeveer 20\u2013221 ton ruw eiwit. Hiervan bevindt zich ongeveer 70\u2013751 ton in de bladeren. Een bladverlies van 101 ton \u2013 zichtbaar als gebroken bladeren op het zwad na het harken \u2013 verlaagt het ruwe eiwitgehalte van de baal tot ongeveer 14\u2013151 ton. In de markt voor premium hooi voor paarden, waar kopers betalen op basis van het ruwe eiwitgehalte, zorgt een verlaging van 201 ton naar 141 ton ruw eiwit ervoor dat het hooi van een premium categorie naar een discount categorie verschuift \u2013 wat de verkoopprijs per baal potentieel met 25\u2013401 ton kan verlagen.<\/p>\n

Om dit verlies te kwantificeren: bij een snede van 100 hectare met een opbrengst van 250 balen per hectare van $12 per baal, vertegenwoordigt een bladverlies van 10%, waardoor de kwaliteit daalt tot $7 per baal, een verlies van $125.000 aan seizoensinkomsten van \u00e9\u00e9n enkele snede. De investering die nodig is om bladverlies te voorkomen \u2013 eerder harken, vochtmonitoring, iets lagere opraapsnelheid \u2013 is verwaarloosbaar in vergelijking met deze inkomstenbescherming.<\/p>\n

Waar bladverlies optreedt: De vier verliespunten<\/h2>\n
\n
\n
\n
1. Maaien en conditioneren<\/div>\n
Geschat verlies: 5\u201310% van de totale bladmassa<\/div>\n<\/div>\n
Agressieve kneuzerrollen kunnen bladeren direct na het maaien verbrijzelen, vooral bij hoge rijsnelheden of bij kneuzerrollen met schoepen op natte, door droogte aangetaste alfalfa die broos is geworden tijdens het maaien. Het grootste deel van dit verlies is onvermijdelijk, maar kan worden verminderd door de afstand tussen de kneuzerrollen aan te passen.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
2. Tedding-activiteiten<\/div>\n
Geschat verlies: 8\u2013151 TP5T van de totale bladmassa<\/div>\n<\/div>\n
Schoffelen dat plaatsvindt nadat de bodemvochtigheid onder de 50 l\/100 \u00b0C is gedaald \u2013 doorgaans na 10:00 uur bij warm en zonnig weer \u2013 kan leiden tot het breken van bladeren op het contactpunt met de tanden. Schoffelen in de ochtend, wanneer de bodemvochtigheid nog 50-70 l\/100 \u00b0C is, vermindert het breken van bladeren aanzienlijk in vergelijking met schoffelen in de middag onder dezelfde gewasomstandigheden.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
3. Harken tot een zwad<\/div>\n
Geschat verlies: 15\u201330% van de totale bladmassa<\/div>\n<\/div>\n
Harken is het moment waarop het meeste bladverlies optreedt in het hele hooiproductieproces. Harken wanneer het vochtgehalte van het gewas lager is dan 30\u201335 l\/100 ml kan leiden tot bladbreuk bij elk contactpunt van de harktanden \u2013 en een wielhark gaat tijdens de harkslag meerdere keren over het gewas heen. Harken in de ochtend of vroege middag bij een oppervlaktevochtigheid van 40\u201355 l\/100 ml vermindert het bladverlies op dit moment met 40\u201360 l\/100 ml in vergelijking met harken in de late namiddag.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
4. Ophalen en balen<\/div>\n
Geschat verlies: 5\u201312% van de totale bladmassa<\/div>\n<\/div>\n
De bladopraper veroorzaakt bladverlies door twee mechanismen: directe impact van de tanden op droge, broze bladeren bij contact met de opraper; en lucht turbulentie tijdens de rotatie van de opraperrol door het zwad, waardoor losse bladeren van het zwadoppervlak worden geblazen voordat ze kunnen worden opgevangen. Beide mechanismen worden aanzienlijk verminderd wanneer het vochtgehalte van de balenpers 14\u201317% bedraagt \u200b\u200bin plaats van lager dan 12%.<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

Het optimale vochtvenster voor minimale bladuitval.<\/h2>\n

\"De<\/p>\n

De dubbele beperking: veilige opslag versus behoud van bladeren.<\/h3>\n

Bladverlies en verhitting van de balen werken elkaar tegen: hoe droger het hooi bij het persen, hoe kleiner het risico op verhitting, maar hoe brozer de bladeren en hoe groter het verlies door bladbreuk. Hoe natter het hooi bij het persen, hoe soepeler de bladeren en hoe kleiner de kans op bladbreuk, maar hoe groter het risico op verhitting en schimmelvorming tijdens opslag. Het optimale vochtgehalte voor een minimaal gecombineerd verlies \u2013 bladverlies plus schade door verhitting \u2013 ligt tussen 14 en 171 TP5T kernvocht op het moment van persen.<\/p>\n

\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
Kernvochtgehalte bij het persen<\/th>\nRisico op bladverlies<\/th>\nRisico op oververhitting<\/th>\nAanbeveling<\/th>\n<\/tr>\n<\/thead>\n
Onder 12%<\/td>\nZeer hoog<\/td>\nZeer laag<\/td>\nVermijd dit product \u2014 het eiwitverlies bij het ophalen is groter dan het voordeel van verhitting. De kwaliteit van de balen is sterk achteruitgegaan.<\/td>\n<\/tr>\n
12\u201314%<\/td>\nHoog<\/td>\nLaag<\/td>\nMatig. Geschikt voor veevoer of kuilgras, maar niet voor de premiummarkt.<\/td>\n<\/tr>\n
14\u201317%<\/td>\nLaag<\/td>\nLaag tot gemiddeld<\/td>\nOPTIMAAL. Richt je op dit tijdsvenster voor hoogwaardig alfalfa-hooi.<\/td>\n<\/tr>\n
17\u201320%<\/td>\nZeer laag<\/td>\nMatig tot hoog<\/td>\nAlleen gebruiken in combinatie met hooiconserveringsmiddel. De bladeren blijven aan de baal zitten, maar het risico op oververhitting neemt aanzienlijk toe.<\/td>\n<\/tr>\n
Boven 20%<\/td>\nMinimaal<\/td>\nStreng<\/td>\nNiet persen zonder conserveringsmiddel. Het risico op verhitting en schimmelvorming is zonder behandeling niet te beheersen.<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/div>\n

Het temperatuurvenster van 14\u201317% sluit eerder in de middag en bij warm en winderig weer. Bij het persen van graan in de Central Valley van Californi\u00eb in de zomer kan dit venster al tussen 13:00 en 15:30 uur liggen, voordat het gewas onder de 13% komt en het risico op bladbreuk aanzienlijk wordt. Controleer het gewas elke 30-45 minuten met een temperatuursonde.<\/p>\n

Harktiming: de belangrijkste individuele aanpassing<\/h2>\n

Het voordeel van de ochtendhark<\/h3>\n

Omdat harken verantwoordelijk is voor 40\u2013601 TP5T van het totale bladverlies tijdens het hooiproductieproces, is het timen van de harkbeurt de meest rendabele managementaanpassing die een hooiproducent kan doen om te streven naar hoogwaardige alfalfa. Door de harkbeurt te verplaatsen van de late namiddag (wanneer het oppervlaktevochtgehalte lager is dan 201 TP5T) naar halverwege de ochtend (wanneer het oppervlaktevochtgehalte nog steeds 35\u2013501 TP5T is) wordt het bladverlies door harken met 40\u2013601 TP5T verminderd zonder extra kosten \u2013 alleen een aanpassing van het schema.<\/p>\n

Het mechanisme: bij een oppervlaktevochtigheid van 40\u201350% zijn luzernebladeren nog buigzaam en buigen ze bij contact met de tanden van de hark in plaats van te breken. De aanhechting van de bladsteel \u2013 het zwakste punt van de bladverbinding \u2013 vereist aanzienlijk minder kracht om te breken wanneer het blad droog en broos is dan wanneer het voldoende vocht bevat om flexibel te zijn. Een blad dat in contact komt met een harktand bij een vochtigheid van 40% buigt en wordt in het zwad geveegd. Hetzelfde blad, in contact met een vochtigheid van 15%, breekt bij het contactpunt met de tanden en valt op de grond.<\/p>\n

De afweging: natter harken betekent langzamere droging van de kern.<\/h3>\n

Harken bij een hogere luchtvochtigheid zorgt ervoor dat de stengels in het zwad losser op elkaar liggen. Dit is zelfs enigszins gunstig voor het verdere drogen na het harken, omdat het een betere luchtcirculatie door de dwarsdoorsnede van het zwad mogelijk maakt. Als er echter te vroeg wordt geharkt bij een te hoge luchtvochtigheid, kan het binnenste van het zwad mogelijk niet volledig drogen voordat het 's avonds weer nat wordt. Hark het zwad bij een oppervlaktevochtigheid tussen de 40 en 551 TP5T. Dit behoudt de flexibiliteit van de bladeren, terwijl de kernvochtigheid (gemeten met een sonde) tussen de 25 en 351 TP5T ligt. Dit betekent dat het zwad onder normale droogomstandigheden de volgende middag het juiste vochtgehalte voor het balen zal bereiken.<\/p>\n

Aanpassingen aan de opraapinstallatie om bladverlies tijdens het balen te verminderen<\/h2>\n

\"9YFS-2-2<\/p>\n

Voorwaartse snelheid en agressiviteit bij het oppakken<\/h3>\n

Hogere rijsnelheden verhogen de verhouding tussen de omtreksnelheid en de rijsnelheid van de tanden, waardoor de tanden met een hogere relatieve snelheid de zwad raken. Bij 7-8 km\/u is de impactsnelheid van de tanden op de zwad aanzienlijk hoger dan bij 5-6 km\/u. Bij droge luzerne met een vochtgehalte lager dan 141 TP5T verhoogt deze hogere impactsnelheid de versplinteringskracht bij elk bladcontact. Het verlagen van de rijsnelheid met 15-20 TP5T tijdens de droogste middagperiode van het persen \u2013 zonder het aftakastoerental te verlagen \u2013 vermindert de effectieve impactsnelheid van de tanden en vermindert meetbaar de bladversplintering bij de pick-up, zonder de kwaliteit van de baal verder te be\u00efnvloeden.<\/p>\n

Opnamehoogte en lucht turbulentie<\/h3>\n

Een lager afgestelde opvangbak dan de optimale speling van 30-50 mm zorgt voor meer lucht turbulentie wanneer de haspel door het zwad draait. Het haspeloppervlak komt dichter bij de grond en de verplaatste lucht heeft minder ruimte om achter de haspel te ontsnappen. Dit cre\u00ebert een luchtstroom die losse bladeren van het zwadoppervlak kan optillen en achter de machine kan blazen in plaats van in de opvangbak. Stel de opvangbakhoogte in op het minimum dat nodig is om contact met de grond te vermijden \u2013 niet lager. Bij droge alfalfa, waar de losse bladeren al van het zwadoppervlak zijn losgekomen, is deze luchtstroom een \u200b\u200bre\u00eble bron van verlies die wordt voorkomen door de juiste opvangbakhoogte.<\/p>\n

Het voordeel van het ventilatorsysteem voor het vasthouden van bladeren (9YFS-2.2)<\/h3>\n

Het onderdrukventilatorsysteem van de 9YFS-2.2 cre\u00ebert een naar binnen gerichte luchtstroom door de materiaalstroom in de opvangzone. Deze naar binnen gerichte luchtstroom vermindert de naar buiten gerichte luchtturbulentie die ontstaat door de rotatie van de haspel en vangt fijne bladfragmenten op die anders door de haspelrotatie van het zwad zouden worden geblazen. Voor hoogwaardig exporthooi, waarbij een laag gehalte aan fijn materiaal een kwaliteitsvereiste is \u2013 en in situaties waarin het zwad is gedroogd tot onder de 131 TP5T en er los bladmateriaal op het zwad aanwezig is \u2013 zorgt het ventilatorsysteem voor een meetbare verbetering in de hoeveelheid opgevangen bladmateriaal per ton geperst hooi.<\/p>\n

Effecten van conditionering en schudden op bladverlies<\/h2>\n

Sneller drogen versus meer vochtverlies: de juiste balans vinden<\/h3>\n

Conditioneren en schudden versnellen het droogproces, maar verhogen het bladverlies tijdens deze handelingen. De vraag is of het extra bladverlies door conditioneren en schudden wordt gecompenseerd door de verbeterde kwaliteit die voortvloeit uit een sneller en gelijkmatiger droogproces. Dit vermindert het risico op oververhitting, schimmelvorming en de cumulatieve verliezen op het veld als gevolg van een langere droogtijd.<\/p>\n

Onderzoek naar deze afweging toont consequent aan dat correct getimed schudden in vochtige klimaten (schudden wanneer de oppervlaktevochtigheid 50\u201370% bedraagt) een netto verbetering van het bladbehoud oplevert ten opzichte van niet-geschud hooi. Dit komt doordat het versnelde droogproces het aantal dauwcycli vermindert waaraan het zwad wordt blootgesteld. Elke dauwcyclus, gevolgd door snelle herdroging, veroorzaakt namelijk meer cumulatief bladverlies dan een enkele, goed getimede schudbeurt bij een hogere vochtigheid. In droge, hete westelijke klimaten waar het zwad snel droogt zonder hulp, is schudden mogelijk niet nodig en kan het worden weggelaten om bladverlies tijdens het schudden te voorkomen.<\/p>\n

Conditionering van de rolafstand: impact op bladverlies tijdens het maaien<\/h3>\n

Conditioneringsrollen die te dicht bij elkaar staan, drukken de stengel van de alfalfa te agressief plat. Dit versnelt het droogproces van de stengel, maar beschadigt ook de bladstelen op het contactpunt met de rol. Een rolafstand die 10\u201320% groter is dan de minimale weerstandsinstelling vermindert de effici\u00ebntie van de stengelconditionering enigszins, maar vermindert de door conditionering veroorzaakte bladschade aanzienlijk. Bij zeer hoge opbrengsten van de eerste snede profiteren de dikke stengels meer van een agressieve conditionering dan de bladeren kunnen verdragen. Stel daarom de grootste afstand in die een acceptabele droogsnelheid van de stengel oplevert voor het aantal droogdagen dat u nodig heeft.<\/p>\n

Het meten van uw bladverlies: de veldtestmethode<\/h2>\n

\"Vierkante<\/p>\n

Door het daadwerkelijke bladverlies tijdens het balen te kwantificeren, kunt u vaststellen of het huidige beheer acceptabel is of dat aanpassingen nodig zijn. Een eenvoudige veldtest:<\/p>\n

\n
\n

STAP 1<\/span><\/p>\n

Markeer een gedeelte van 10 meter lengte van het zwad v\u00f3\u00f3r het oogsten met een zichtbare paal aan elk uiteinde. Weeg het gewas in het gemarkeerde gedeelte door een stuk van 1 meter lengte te verzamelen en te wegen als representatief monster \u2013 vermenigvuldig dit om de massa van het gedeelte van 10 meter te verkrijgen.<\/div>\n<\/div>\n
\n

STAP 2<\/span><\/p>\n

Laat de balenpers het gemarkeerde gedeelte oppakken. Direct nadat de balenpers is gepasseerd, verzamel al het bladmateriaal dat in het spoor van de balenpers op de grond is achtergebleven over een lengte van 10 meter.<\/div>\n<\/div>\n
\n

STAP 3<\/span><\/p>\n

Weeg het verzamelde grondmateriaal. Percentage bladverlies bij het persen = (gewicht grondmateriaal \/ gewicht van de zwad v\u00f3\u00f3r het oprapen in hetzelfde gedeelte) \u00d7 100. Vergelijk met referentiewaarden: minder dan 5% is uitstekend; 5\u201310% is acceptabel; meer dan 10% vereist een aanpassing van het beheer.<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

Voer deze test uit aan het begin van het balenvenster (13:00-14:00) en nogmaals tegen het einde (16:00-17:00) om te meten of het bladverlies toeneemt naarmate het gewas verder droogt tijdens de sessie. Een toename van meer dan 3 procentpunten tussen de vroege en late sessietests wijst erop dat het gewas tijdens de sessie onder het optimale vochtgehalte droogt en dat het balen eerder moet worden gestopt.<\/p>\n

\n

Aandrijflijnreferentie voor bladbehoudende balenpers<\/h3>\n
\n

\n\"Specificaties
\n<\/a><\/p>\n

Specificaties van de aftakas en versnellingsbak voor alle 9YF-balenpersmodellen: Specificaties van landbouwversnellingsbakken en aftakas<\/a><\/p>\n<\/div>\n

\n

Om een \u200b\u200baftakastoerental van 540 tpm te behouden terwijl de rijsnelheid wordt verlaagd (de strategie om bladeren te behouden bij droog weer), moet de aandrijflijn correct gedimensioneerd zijn voor de lagere belasting bij lagere snelheid. Bovendien moet de aandrijfas de juiste lengte hebben om door de hoek veroorzaakte snelheidsvariaties te voorkomen. Maattabel voor aftakas-aandrijfassen en homokinetische koppelingen<\/a>.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

\"Vierkante<\/p>\n

Veelgestelde vragen \u2014 Bladverlies in hooi tijdens het persen<\/h2>\n
\n
\nIs al het blad dat ik na het persen op de grond zie liggen, daadwerkelijk bladverlies van de balenpers?+<\/span><\/summary>\n
Nee, het grootste deel van het bladmateriaal dat na het persen op de grond ligt, is al van het zwad losgekomen voordat de pers arriveert. Het grootste deel van het bladverlies bij een typische luzerneoogst vindt plaats tijdens het harken. Tegen de tijd dat de opraap van de pers de zwad bereikt, bestaat het bladmateriaal dat zichtbaar is op de grond onder en rond de zwad grotendeels uit materiaal dat al tijdens het harken is losgekomen. De pers draagt \u200b\u200bbij aan een extra bladverlies tijdens het oprapen \u2013 doorgaans 5\u2013121 ton aan resterende bladmassa \u2013 maar het bodemoppervlak onder een zwad dat is geharkt bij een lage vochtigheid, vertoont al een laag bladstrooisel die dateert van v\u00f3\u00f3r de perspassage. Om bladverlies specifiek voor het persen te isoleren van reeds bestaand bodemverlies, gebruikt u het veldtestprotocol dat is beschreven in het gedeelte 'Uw bladverlies meten' hierboven \u2013 deze methode registreert alleen het materiaal dat tijdens de 10 meter lange passage van de pers valt, niet het reeds bestaande bodemstrooisel.<\/div>\n<\/details>\n
\nHoeveel ruw eiwit verlies ik per 101 ton bladverlies bij alfalfa?+<\/span><\/summary>\n
Dit hangt af van het ruwe eiwitgehalte van de bladeren ten opzichte van de stengels in uw specifieke snede. Voor vroegbloeiende alfalfa (de typische premium snede) bedraagt \u200b\u200bhet ruwe eiwitgehalte van de bladeren ongeveer 28\u2013321 TP5T op basis van droge stof. Het ruwe eiwitgehalte van de stengels bedraagt \u200b\u200bongeveer 10\u2013141 TP5T op basis van droge stof. Als de blad-stengelverhouding 55:45 is (bladeren vertegenwoordigen 551 TP5T van de droge stof) en u verliest 101 TP5T van de bladfractie, verliest u ongeveer 5,51 TP5T van de totale droge stof die rijk was aan eiwitrijk bladmateriaal. De vermindering van het ruwe eiwitgehalte van de resterende baal hangt af van deze berekening, maar ligt doorgaans tussen de 2 en 4 procentpunten per 101 TP5T bladverlies voor vroegbloeiende alfalfa. Hooi dat begint met 201 ton ruw eiwit en 101 ton bladverlies heeft, eindigt met ongeveer 17-181 ton ruw eiwit \u2013 een significante maar niet catastrofale daling. Bij 20-251 ton bladverlies kan de daling oplopen tot 5-7 procentpunten, waardoor hooi met 201 ton ruw eiwit daalt naar 13-151 ton ruw eiwit \u2013 het verschil tussen premium en afgekeurd product op concurrerende exportmarkten.<\/div>\n<\/details>\n
\nVermindert maaien 's nachts het bladverlies?+<\/span><\/summary>\n
's Nachts maaien (doorgaans tussen 20:00 en 02:00 uur) vermindert het bladverlies tijdens het maaien niet direct \u2013 de bladschade door de conditioneringsrol is 's nachts vergelijkbaar met overdag. 's Nachts maaien biedt echter twee indirecte voordelen voor het behoud van blad. Ten eerste: het suikergehalte in luzerne is het hoogst in de late namiddag en avond na een volledige dag fotosynthese \u2013 door 's nachts te maaien wordt het maximale gehalte aan niet-structurele koolhydraten in de stengel behouden, wat de energiewaarde van het uiteindelijke hooi verbetert. Ten tweede: het gemaaide zwad dat 's nachts in koele, vochtige omstandigheden blijft liggen, behoudt beter oppervlaktevocht en droogt gelijkmatiger wanneer de ochtendzon begint te schijnen \u2013 waardoor de temperatuurpiek die het drogen overdag versnelt en bijdraagt \u200b\u200baan de broosheid van bladeren bij hete middagen, wordt verminderd. 's Nachts maaien vermindert GEEN schade door de conditioneringsrol of door het harken \u2013 de in deze handleiding beschreven beheersmaatregelen voor die werkzaamheden blijven van toepassing, ongeacht het maaitijdstip.<\/div>\n<\/details>\n
\nIs het 9YFS-2.2 ventilatorsysteem de extra kosten waard, met name voor het vasthouden van bladeren in hoogwaardige alfalfa?+<\/span><\/summary>\n
Het 9YFS-2.2 ventilatorsysteem wordt niet primair op de markt gebracht als een systeem voor het vasthouden van bladeren; de belangrijkste functie is het verminderen van het asgehalte voor exportmarkten. De naar binnen gerichte luchtstroom die de ventilator in de opvangzone genereert, heeft echter wel een secundair voordeel voor het vasthouden van bladeren: het vermindert de naar buiten gerichte luchtstroom van de roterende haspel die los, reeds losgekomen bladmateriaal van het zwadoppervlak voor de tanden blaast. In omstandigheden waar al los bladmateriaal op het zwadoppervlak aanwezig is door het harken \u2013 wat vaak voorkomt bij het persen in de late namiddag bij een vochtigheidsgraad lager dan 14% \u2013 vangt het ventilatorsysteem een \u200b\u200bdeel van dit losse materiaal op dat anders zou worden weggeblazen. Om dit voordeel te kwantificeren: producenten die hetzelfde luzerneveld met en zonder het ventilatorsysteem hebben vergeleken, melden een verbetering van 2-4 procentpunten in de bladopbrengst onder droge omstandigheden. Of deze verbetering \u2013 die ongeveer $0.40\u2013$0.80 per baal aan premium marktwaarde oplevert voor een kwaliteitsverbetering van 2 CP-punten \u2013 de extra machinekosten rechtvaardigt, hangt af van uw volume en het premium marktverschil in uw regio.<\/div>\n<\/details>\n
\nMoet ik de eerste snede alfalfa schudden of laten verwelken in het zwad?+<\/span><\/summary>\n
Het schudden van de eerste snede alfalfa versnelt het droogproces \u2013 vooral gunstig in vochtige gebieden of wanneer onweersbuien tijdsdruk veroorzaken. Schudden leidt echter altijd tot bladverlies door contact met de tanden, en bij een verkeerde timing neemt dit verlies aanzienlijk toe. De richtlijn: schud de eerste snede wanneer het zwad nog een vochtigheidsgraad heeft van 60\u201370 l\/100 l (doorgaans in de middag van dag 1 of de ochtend van dag 2, afhankelijk van de maaiomstandigheden) \u2013 dit is het moment waarop de bladeren nog flexibel zijn en de schade door de tanden minimaal is. Schud nooit wanneer de oppervlaktevochtigheid lager is dan 35 l\/100 l. In droge, hete westelijke klimaten bij de eerste snede alfalfa in juni: als u op dag 3 kunt balen zonder te schudden, kan het vermeden bladverlies door schudden meer waard zijn dan de tijdsbesparing van \u00e9\u00e9n dag. In vochtige omstandigheden in het zuidoosten: schud ongeacht het risico op bladverlies, omdat het alternatief \u2013 vertraagd droogproces en extra dauwcycli \u2013 leidt tot een groter cumulatief kwaliteitsverlies dan het schudden. Of het schudden van de grond in uw specifieke situatie bladbehoud bevordert of juist niet, hangt af van de regionale context.<\/div>\n<\/details>\n
\nKan hooiconserveringsmiddel helpen bij het behoud van bladgroei en het reguleren van vocht?+<\/span><\/summary>\n
Hooiconserveringsmiddelen (producten op basis van propionzuur) verminderen het bladverlies door breuk niet direct. Ze werken in op de microbi\u00eble activiteit in de baal na het persen, niet op het mechanische breken dat tijdens het ophalen plaatsvindt. Conserveringsmiddelen maken het echter mogelijk om te persen bij een vochtgehalte van 17\u2013201 TP5T in plaats van te wachten tot een vochtgehalte van 14\u2013171 TP5T. Persen bij een hoger vochtgehalte vermindert het bladverlies aanzienlijk in vergelijking met wachten tot het gewas droog is tot 141 TP5T in hete middagomstandigheden. Hoewel conserveringsmiddelen de bladeren dus niet direct behouden, maken ze een beheersstrategie mogelijk (persen bij een hoger vochtgehalte) die het bladverlies aanzienlijk vermindert. Voor hoogwaardige alfalfa-bedrijven in hete, droge klimaten waar het ideale vochtgehalte in de middag snel daalt, is het gebruik van conserveringsmiddelen, waardoor geperst kan worden bij 17\u2013191 TP5T voordat het gewas te droog wordt, een effectieve strategie om bladeren te behouden \u00e9n om oververhitting te voorkomen.<\/div>\n<\/details>\n
\nToont de voederanalyse schade door bladverlies aan, of alleen door het eiwitgehalte?+<\/span><\/summary>\n
Een standaard hooi-analyse (ruw eiwit, ADF, NDF, RFV) laat het effect van bladverlies zien als een verlaging van het ruwe eiwitgehalte ten opzichte van de verwachte waarde voor het maaistadium, maar het isoleert bladverlies niet als de specifieke oorzaak. Een laag ruw eiwitgehalte in een vroegbloeiend luzernemonster kan worden veroorzaakt door bladverlies tijdens veldwerkzaamheden, door het persen in een later rijpingsstadium dan bedoeld, of door hitteschade tijdens opslag (ADICP). Om te bepalen of bladverlies de specifieke oorzaak is, vergelijk uw ruw eiwitgehalte met een referentiemonster: neem een \u200b\u200bsteekmonster van het gewas bij het maaien, v\u00f3\u00f3rdat er veldwerkzaamheden plaatsvinden, en laat dit analyseren. Vergelijk die analyse met de analyse van de uiteindelijke baal. Het verschil tussen het ruwe eiwitgehalte v\u00f3\u00f3r de werkzaamheden en het ruwe eiwitgehalte in de baal \u2013 na correctie voor de verwachte veranderingen door het drogen \u2013 weerspiegelt het gecombineerde kwaliteitsverlies van alle veldwerkzaamheden. Als de afname van het ruwe eiwitgehalte de verwachte waarde voor uw maaistadium overschrijdt, is bladverlies de meest waarschijnlijke oorzaak en moeten de managementaanpassingen in deze handleiding worden toegepast bij de volgende snede.<\/div>\n<\/details>\n
\nIn welk snijstadium wordt het risico op bladverlies geminimaliseerd, ongeacht het balenbeheer?+<\/span><\/summary>\n
Door te maaien bij een bloei van 10% of eerder \u2013 v\u00f3\u00f3r de volledige bloei \u2013 wordt het risico op bladverlies tijdens alle veldwerkzaamheden geminimaliseerd. De stengels zijn dan namelijk korter, flexibeler en minder houtachtig, waardoor het zwad beter bestand is tegen breuk tijdens alle bewerkingen, van schudden en harken tot balen persen. Vroeg maaien levert ook het hoogste ruwe eiwitgehalte op voordat de stengelverhouting toeneemt \u2013 beide kwaliteitsdoelstellingen (hoog ruw eiwitgehalte en weinig bladverlies) worden dus bereikt door vroeg te maaien. De keerzijde: vroeg maaien betekent een lagere opbrengst per hectare. De eerste balenpers bij een bloei van 10% levert ongeveer 70\u201375% droge stof op in vergelijking met een snede bij volledige bloei. Of de kwaliteitspremie de opbrengstvermindering rechtvaardigt, hangt af van uw markt: voor hoogwaardig paarden- en exporthooi met een ruw eiwitgehalte van $12\u2013$18 per baal, rechtvaardigt de combinatie van een hoger ruw eiwitgehalte en minder bladverlies bij vroeg maaien doorgaans de lagere opbrengst. Voor standaard hooi met een opbrengst van $4\u2013$6 per baal, wordt de opbrengstvermindering door vroeg maaien mogelijk niet gecompenseerd door de kwaliteitspremie. In dat geval is later maaien voor een maximale opbrengst de economisch juiste aanpak.<\/div>\n<\/details>\n<\/div>\n

Kies het juiste model voor hoogwaardige alfalfa-productie.<\/h2>\n
\n

Van standaardmodellen met veermechanisme voor gecontroleerde hooiwinning tot modellen met ventilator voor exportwaardige, asarme premium alfalfa \u2014 de 9YF-serie<\/a> Voldoet aan alle eisen met betrekking tot bladretentie. Vertel ons uw gewenste ruw eiwitgehalte en markt, en wij bevestigen het juiste model voor uw kwaliteitsdoelstellingen.<\/p>\n

Bekijk ons \u200b\u200bassortiment vierkante balenpersen<\/a>
\nVraag een aanbeveling aan<\/a><\/div>\n

\n<\/div>\n

Redacteur: Cxm<\/p>\n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Kwaliteitsgids voor alfalfa \u00b7 Bladbehoud \u00b7 Alle 9YF-modellen Hoe bladverlies tijdens het persen te verminderen Alfalfabladeren bevatten 70\u2013751 ton ruw eiwit per snede. Een bladverlies van 101 ton vermindert het ruwe eiwitgehalte van uw hooi met 6\u20137 procentpunten \u2013 het verschil tussen eersteklas paardenhooi en minderwaardig veehooi [\u2026]<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[28],"tags":[],"class_list":["post-1219","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-forage-baler"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/foragebaler.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1219","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/foragebaler.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/foragebaler.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/foragebaler.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/foragebaler.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1219"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/foragebaler.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1219\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1223,"href":"https:\/\/foragebaler.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1219\/revisions\/1223"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/foragebaler.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1219"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/foragebaler.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1219"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/foragebaler.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1219"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}